Deventers Reis

Mexiko

2011-01-23T07:19:00.000-08:00

Ons het die geleentheid gehad om net na Kersfees vir twee weke in Mexiko te gaan rond ry. Mexiko is ‘n massiewe land, 15de grooste in die wêreld en strek oor net minder as 2 miljoen vierkant ‘n meter. Alhoewel ons 3,000+ kilometer in die 2 weke gery het, het ons maar ‘n baie klein deeltjie van hierdie kleurvolle land gesien (sien die blou gedeelte op die kaart hieronder om ‘n idee te kry).

Driewoorde vir Mexico: Kleurvol, Geurig en Vriendelik. Maar eers iets oor die plekke waar ons was.

Mexiko Stad

Mexiko Stad het 23 miljoen inwoners en is die tweede grootste stad in die wêreld. Ons was maar meestal in die ou gedeelte van die stad wat hanteerbaar is. Mens kry eers ‘n werklike idee van hoe groot die stad is as jy daaroor vlieg.

Minder as 100 jaar terug was Mexico stad omring met mere. Verskeie kanaalstelsels was in plek om vars produkte en mense te vervoer. Vandag is Xochimilio die enigeste kanaalstelsel wat nog gebruik word. Hier is honderde helderkleurige bootjies met toeriste en Mexikane wat 'n waterpiekniek geniet. As jy nie jou eie kos ingepak het nie kan jy iets van die drywende stalletjies koop, of jy kan 'n orkes nader wink vir bietjie musiek.

Marna se naamgenoot boot.

Aqua Azul

Oppad van Palenque na San Cristobal is die mooiste waterval. Die helderblou kleur is agv die kalksteen wat in die rivier opgelos is.

San Cristobal

Een van die mooiste en kleurvolle koloniale dorpies in Mexico. Verskeie minderheidsgroepe bly in dorpies rondom San Cristobal. Die Zapatista rebellegroep is ook gesetel in hierdie area, jy kan selfs vir jou ‘n rebelle poppie met swart mus en AK-47 op die mark koop. Die Zapatista veg vir die grondregte van minderheisgroepe, maar benader die onderwerp deesdae op die politieke speelveld eerder as deur geweld.

Oaxaca

Oaxaca is weereens ‘n kleurvolle en kultuurryke provinsie, veral bekend vir sy kos en spesifiek vir Mole. Mole is ‘n sous wat in verkeie disse gebruik word. Elke Mole is anders en kan tot 20 bestandele in hê. Meestal sal die bestandele tjillies, kakao, kaneel, amandels, knoffel, tamaties en uie insluit. Dit klink na ‘n vreemde klomp goed saam, maar dit smaak fantasties. Hou in gedagte dat kakao oorspronklik in Mexico “mak” gemaak is en dat dit hier altyd as drankie geniet is en glad nie soet was nie. Die Spanjaarde het dit teruggeneem Europa toe waar hulle suiker en melk bygevoeg het om sjokelade te maak wat ons vandag met kakao assosieer.

Kuslangs

Ons het met Oaxaca se kus langs gery tot in Acapulco. Dit herinner mens baie aan Natal se kus, tropies met reuse branders. Ons het probeer swem maar na ons ‘n paar keer hard teen die sand gegooi is het ons opgegee. Acapulco is soos Margate op steriode, ons het darem ‘n stil strandjie net buite die stad opgespoor waar ons oorgebly het.

Taxco

Oppad terug Mexiko Stad toe het ons by Taxco oorgebly. Die dorpie is in die berge gebou en het die stylste klip paadjies. Ons het 'n paar keer asem opgehou om te sien of 'n Kewer-taxi 'n bult sou uitkom, party het dit gemaak en ander nie, wie dan tevergeefs moes omdraai. Ons was weer uit asem as ons self 'n bultjie moes uitloop. Hierdie pragtige dorpie is 'n nasionale monument.

Ruines

Mexiko was die tuiste van verskeie stamme voor die Spanjaarde in die 1,500s opgedaag het. Elke stam het sy eie unieke kultuur en gebruike gehad wat meestal om hulle godsdiens gedraai het. Danksy siektes, waarteen die plaaslike inwoners nie bestand was nie, en gewere het die Spanjaardes gou die oorhand gekry en vandag is net ruines oor om die Mayas, Olmecs, Aztecs, Zapotecs en vele ander se strories te vertel.

Teotihuacan

Die misterieuse geboorteplek van die Aztecs se gode is geleë net buite Mexico Stad. Die Piramiede van die Son hieronder is die derde grootste piramiede in die wêreld.

Palenque

Maya ruines omring deur tropiese woude.

Monte Alban

Net buite Oaxaca stad het die Zapotecs die bo-punt van 'n berg plat gemaak om hierdie nedersetting te bou.

Kleurvol

Alhoewel foto's die ervaring net gedeeltelik kan weergee is dit die beste wat ons het om te verduidelik wat ons met kleurvol bedoel. Die blouste blou lug dra natuurlik by dat die kleure selfs meer uitstaan. Of dalk het dit ons net so beindruk omdat ons op die Grys eiland bly?

Geurig

Die kos was fantasties - vars en ongelooflik geurig. Byna elke dis van ontbyt tot aandete het tjillies in, maar dit brand selde. Daar is sowat 300 verskillende soorte tjillies wat in Mexikaanse kos gebruik word en net 'n handjie vol daarvan is warm. Elke dis word met Salsa bedien, elkeen smaak anders en is heerlik in sy eie reg. Saam met die Salsa word enige gereg vergesel met Tortillas (mielie pannekoekies) wat soos 'n vatlappie gebruik word om mee te eet. Hulle stapelvoedsel is mielies en natuurlik die alombekende swart boontjies. In die Mexikaanse weergawe van die skeppingsverhaal word vertel dat die eerste man nie uit stof nie, maar uit mielies gemaak is.

Partykeer voel dit asof ons net toer om te eet, ons eet die heeltyd.

Drink Kakao

Koelkar

Vriendelik
Die Mexikane is ongelooflik vriendelik en opreg vriendelik, dws hulle wil nie net iets aan jou probeer verkoop nie.

Marokko

2010-02-17T10:23:00.000-08:00
Afrika was ons bestemming hierdie afgelope Desember, Noord Afrika: Marokko. Marokko is geleë op die noord westelike punt van Afrika, aan die onderkant van die Straat van Gibraltar. Dit is 'n groot land en ons kon maar net 'n klein deeltjie sien in die week wat ons daar was (aangedui in rooi).

Op 'n manier is dit vreemd om te dink jy is in Afrika wanneer jy in Marokko is. Dit is so anders as die Afrika wat ons ken. 'n Arabiese land met 'n beskawing wat eeue terug dateer soos die res van Afrika maar met die fynste kuns en geurigste kos. Dit wys net die diversiteit op ons kontinent.

Ons het Agadir toe gevlieg wat aan die Ooskus van Marokko geleë is. Daar het ons 'n motor gehuur en kuslangs Essaouira toe gery vanwaar ons Marrakech toe gegaan het. Die kus herinner baie aan die Suid-Kaap met ordentlike branders.

Essaouira

Marrakech is 'n mal plek. Dit was 'n nagmerrie om daar te bestuur en selfs te voet beweeg mens moeilik deur die hordes mense. Maar die stad het 'n feestlike atmosfeer, 'n dag of twee hier is ongelooflik, maar meer sal te veel wees. Deur die dag is die Djeema El Fina, die groot vierkant voor die Koutoubia Moskee, die bymekaar kom plek van slang hanteerders, opgeleide ape, waarsêers ensomeer terwyl die area in die aand omskep word in kosstalletjies waar mens aan heerlike Marokaanse disse kan smul.

Djeema El Fina in die dag (Marna wou nie nader gaan vir 'n beter foto nie, want sodra jy belangstelling toon gooi iemand 'n slang hier oor jou skouer van agter af en dan moet jy natuurlik 'n geldjie gee voor hulle jou weer uit los.).

Djeema El Fina in die aand

Gert geniet 'n mint tee

...en skaapkop

...'n lemoensappie

...'n bier (Marokko is 'n Moslem land, wel van die meer liberale Moslem state meer steeds is alkohol nie vrylik beskikbaar nie, hier het die kelner vir ons skelm 'n biertjie weggesteek in ons servet).

...en 'n heerlike Targine (Marokaanse dis voorberei in 'n tradisionele klei pot ding wat 'n Targine genoem word, hulle stowe enige iets waaraan jy kan dink in die potte gaar, baie lekker.)

Jy kan byna enige iets in die Souks (mark) koop in Marrakech, die Marokane is baie vaardige mense en is bekend vir hulle leer-, weef- en silwerwerk onder andere. Hulle het pragtige goed daar, maar jy moet 'n bedrewe onderhandelaar wees om te voorkom dat jy ingedoen word. Gelukkig ken Gert sy storie. Hier is foto's uit die Souks.

Marrakech is ook bekend vir sy Riads. Dit is tradisionele Marokaanse huise met 'n binnehof wat in gastehuise omskep is. Hier is die Riad waar ons gebly het.

Marrakech se argitektuur is tipies Arabies en sorg vir pragtige foto's.

Hier die leer looiery in Marrakech waar leer gelooi en gekleur word. Die area het nogal 'n wilde reuk.

Soos ons genoem met, mens kan net so lank in Marrakech oorleef. Marrakech lê aan die voet van die Atlas gebergtes en ons het saam met 'n vriend Joggie die hoogste piek in die reeks, Toubkal, gaan klim. Alhoewel Marokko lekker warm is in Desember sneeu dit in die berge en word dit natuurlik bitter koud. Om bo-op Toubkal te kom moet jy toegerus wees met "crampons" en baie warm klere. Die week voor ons teen die berg uit is het 'n man bo verkluim, mense dink seker nie Afrika kan so koud word nie, maar 4167m bo seevlak is koud op enige kontinent! Ons was baie gelukkig met 'n pragtige oop dag.

Na Toubkal is Joggie huis toe en ons verder suid na die woestyn toe. Die landskap in die suide van Marokko is asemrowend. Die grond is 'n diep rooi kleur en staan uit teen die blou blou lug en as jy 'n oase raakloop kan jy die vars groen van palm bome by jou prentjie voeg. Ons het so ver gegaan as die puntjie van die Sahara woestyn waar ons baie foto's geneem het. 'n Woestyn is immers enige fotograaf se droom met die kleur kontraste, teksture en pragtige skaduwees.

Dades kloof

Todra kloof

Langspad

Op die puntjie van die Sahara

Israel & Petra

2009-07-08T09:54:00.000-07:00

Ons het die voorreg gehad om so bietjie meer as 'n week in Israel te spandeer ingesluit 'n kort besoek aan Petra, Jordanië.

Jerusalem

Luke 13:34-35 34

"O Jerusalem, Jerusalem, you who kill the prophets and stone those sent to you, how often I have longed to gather your children together, as a hen gathers her chicks under her wings, but you were not willing! 35Look, your house is left to you desolate. I tell you, you will not see me again until you say, 'Blessed is he who comes in the name of the Lord."

Jesus se woorde waar Hy op die Olyfberg gestaan het en oor Jerusalem gekyk het, dit het verseker baie anders gelyk as die foto hieronder wat ons vanaf die Olyfberg geneem het. Vir een: waar die Dome of the Rock (die moskee met die goue koepel) staan op Tempelberg het die tweede tempel gestaan, die mees heilige plek vir die volk Israel.

(Ons het 'n paar dele uit die Bybel aangehaal om ons ervaring aan te vul)

Ons het nog nooit vantevore 'n stad met soveel bekoring soos Jerusalem besoek nie. Mens kan Jerusalem met al jou sintuie ervaar. Jy sien die Klaagmuur met die Dome of the Rock wat op Tempelberg gebou is en bietjie links loer 'n kerktoring uit. 'n Ortodokse Jood prewel 'n gebed terwyl hy haastig verby jou stap (hulle is altyd haastig wil dit voorkom) terwyl die moskee hulle aandgebede sing en erens lui kerkklokke. Jy loop voortdurend in die reuk van sterk speserye, vrugte en vars gebakte brood in die nou straatjies raak. En dit is warm, baie warm, maar jy voel dit dieper ook, jy voel hoe betekenisvol Jerusalem is. Soveel van die dinge wat ek hierbo noem is teenstrydig, maar een element is in gemeen en dit is dat Jerusalem 'n belangrike plek is:

2 Chronicles 6:6a
But now I have chosen Jerusalem for my Name to be there

Ons het 'n Mesiaanse Jood gekry om ons 'n dag lank in Jerusalem rond te neem. Ons wou spesifiek 'n Mesiaanse Jood hê wat vir ons 'n Christelike perspektief kon gee in die Joodse konteks waarin ons onself bevind het. Dit was 'n baie interessant dag en ons sal bietjie meer vertel saam met die foto's hieronder. Ons het ook interessant leesstof gehad wat mens help om Jerusalem en die staat Israel te verstaan, in konteks met die Bybel en veral die professië.

Die hoogtepunt van Jerusalem is net om daar te wees en dit te ervaar. Baie van die besienswaardighede is maar 'n teleurstelling. Op elke plek waar daar beweer word dat Jesus iets gedoen het is 'n kerk gebou, die is meestal maar koud en dood en ons het glad nie 'n gevoel daarvoor gekry nie. Om hierdie rede het ons nie juis baie foto's geneem van al die tipiese besoekpunte nie. Hier so enetjie.

Die tuin van Getsemane (net links vanwaar ons die foto geneem het is 'n tipiese kerk wat oral te siene is).

Wat wel iets besonders was, was om op die Olyfberg te staan en na Jerusalem te kyk met sy moskees, kerke en reusagtige mure. (Verwys na die foto hierbo). Teen die Olyfberg is 'n groot Joodse begrafplaas, hier was 'n ortodokse Jood besig om by een van die grafte te bid. Nie enige Jood kry hier 'n lêplekkie nie, dit is meestal beperk tot die belangrikstes onder die rabbies en ander skrifgeleerdes.

Naas die Olyfberg het ons besoek aan die Klaagmuur uitgestaan. 'n Stuk muur wat vir die Jode die mees heilige plek in die wêreld is, aangesien dit die enigste oorblyfsel is van die tweede tempel wat eerstyds op die Tempelberg, waar die Dome of the Rock nou staan, gestaan het.

Die gleufies van die muur is gevul met gebedsversoeke wat op velletjies papier geskryf, styf opgevou en so diep moontlik in die muur gedruk word. Ons was op verskeie geleenthede by die muur en altyd is daar mense wat daar bid. Die muur is oop vir mense van alle gelowe, maar die toegangsarea word swaar bewaak daar die IDF (Israel Defence Force).

Die Dome of the Rock van nader

Die Bybel sê oor Tempelberg:

Micah 4:1-3 1
In the last days the mountain of the LORD's temple will be established as chief among the mountains; it will be raised above the hills and peoples will stream to it. 2 Many nations will come and say, "Come, let us go up to the mountain of the LORD, to the house of the God of Jacob. He will teach us his ways, so that we may walk in his paths." The law will go out from Zion, the word of the LORD from Jerusalem.
3 He will judge between many peoples and will settle disputes for strong nations far and wide. They will beat their swords into plowshares and their spears into pruning hooks. Nation will not take up sword against nation, nor will they train for war anymore.

Jerusalem is 'n pragtige stad. Alles in die ou stad is uit klip gebou, al die huise, stegies en natuurlik die reuse muur wat die stad omring. Die stad is in kwarte verdeel, die Arabiese kwartier, die Christen kwartier, die Armeense kwartier en die Joodse kwartier. Elke deel lyk en voel heeltemal anders as die ander. Die Arabiese kwartier is besig, deurmekaar en lewendig met sterk geure. Die Christen kwartier is rustiger maar hier is dit ook meestal Arabiere wat die winkels besit, hulle verkoop hier net kruisies en dinge ipv Alladin lampies. Die Joodse kwartier is silwer skoon en grafstil in vergelyking met die Arabiese deel. Die Armeense deel is eintlik baie soos die Christen kwartier.

Die See van Galilea

Van Jerusalem af het ons met die weskus langs opgery en binneland toe gesny na die See van Galilea.
Cesarea, die hawestad wat Herodes and die weskus van Judea gebou het om die Romeine te beindruk, Gert loop hier oor die arena waar hulle met hule strydwaens wedrenne gehou het.

Soos in Jerusalem is daar 'n kerk gebou op elke plek waar Jesus was. Dit was wel lekker om die omgewing te sien en jouself te kan indink hoe dit gelyk het in die Bybel se tyd. Ons het sommer langs die meer gekamp, dit was baie warm.

Met die terugkeer van die Jode na Israel, het hulle dadelik met landbouaktiwiteite begin. Die see van Galilea, wat gevoed word deur die Jordaan rivier, is hulle hoof bron van vars water, dus is baie van die landbou gesentreer in die Noordelike deel van Israel, nie dat die tekort aan water hulle stop om in die woestyn te boer nie. Israel is wêreldbekend vir hulle besproeiings tegnologie, of dit volhoubaar is, is natuurlik 'n ander vraag.

Amos 9:14
I will bring back my exiled people Israel; they will rebuild the ruined cities and live in them. They will plant vineyards and drink their wine; they will make gardens and eat their fruit.

Die Dooie See

Die Dooie See is die laagste punt op aarde. Die see is geleë 422m onder seespieël. Met ons besoek aan die Dooie see strek die hoogtes wat ons al by was van -422m tot +5100m. Die Dooie see het 'n sout konsentrasie van 33.7% wat dit 8.6 keer souter maak as die see. In kort, die Dooie see of eerder meer, word gevoed deur die Jordaan rivier, maar het geen uitlaat nie. Omdat die meer in 'n woestyn geleë is en dit baie warm is (dit was steeds 33 grade Celsius toe ons 10 uur die aand gaan slaap het in ons tentjie) verdamp die water wat opdam baie vinnig en laat die minerale dws soute agter wat tot gevolg het dat die meer ongewone hoë soutvlakke het.

As jy meer wil weet oor die Dooie see gaan lees ->http://en.wikipedia.org/wiki/Dead_Sea
Dit is 'n ongelooflike ervaring om soos 'n proppie op die Dooie see te dryf, maar die water is bitter sleg. Nie dat ons dit gedrink het nie, mens sal doodgaan. Die kleinste druppeltjie op jou tong laat 'n aaklige smaak na.

Masada

Masada is die fort wat Herodes op 'n geisoleerde rostplato in die suide van Israek laat bou het. Herodes was miskien 'n wrede koning, maar hy was sy tyd vooruit as dit by konstruksie en argitektuur gekom het.

Daar was omtrent 'n hele dorpie bo op die plato met groot voorrade water en kos sodat die inwoners vir lang tydperke bo-op die berg sou kon oorleef.

Rondom 70NC het die Jode in opstand gekom teen die Romeinse besetting van Judea. (Dit is tydens hierdie opstand dat die Romeine die tweede tempel vernietig het.) 'n Groep Jode het daarin geslaag om van die Romeine te vlug en het hulle gaan vestig op Masada. Hulle het 'n paar jaa hier gebly voor die Romeine besluit het om die vesting te beleer. Die Romeine het telke male probeer maar kon nie deur die muur rondom die vesting breek nie. Na 3 maande het die Romeine 'n oprit gebou teen die berg op en uiteindelik daarin geslaag om deur die muur te breek. Volgens oorlewering het hulle eers laat die aand daarin geslaag om deur te breek en besluit om eers die volgende oggend die vesting in te val. Daardie aand het die inwoners van Masada 'n vergadering gehou en daar is besluit dat dit beter sou wees om te sterf as om in slawerny weggevoer te word. Daar is lootjies getrek en die op wie die loot geval het, het hulle mede inwoners om die lewe gebring en daarna hulself. Twee vrouens en paar kinders het in een van die watertenks weggekruip en het oorleef om die storie te vertel.

Masada is 'n ikoon vir die Jode. Lede van die IDF lê die eed van Masada af aan die einde van hulle diensplig (Alle mans doen drie jaar diensplig en meisies een jaar), hulle klim die berg in die nag uit en lê die eed bo-op die berg af, die eed eindig met: "Masada sal nie weer val nie".

'n Onderwyser het op 'n stadium die feit dat Masada so aangehang word bevraagteken, sy standpunt was, dat indien alle Jode gedoen het wat die inwoners van Masada gedoen het sou die Joodse volk nie meer bestaan het nie, moet hierdie mense dan vereer word?
Dit was ongelooflike warm toe ons 5 uur die oggend teen Masada uitgestap het, 'n lekker steil stappie wat ons so half uur geneem het, ons was pap nat toe ons bo kom. Maar ons was beloon met 'n pragtige sonsopkoms oor die Dooie see.

Van Masada af het ons verder suid gery deur die woestyn na Eilat. Hieronder 'n paar woestyntonele.

Kos in Israel

Shwarma's, pita en houmous, roomys en vrugte.

Die Negev

Van Eilat het ons deur die Negev woestyn gery, terug Jerusalem toe. Ons het een nag in die Mispa Ramon krater geslaap, die woestyn het darem sy eie betowering en die sterrehemel is onbeskryflik mooi.

Sedert die totstandkoming van die staat van Israel in 1948, heers daar 'n permanente toestand van oorlog in die land. Soos ons vroeër so vinnig genoem het, moet alle skoolverlaters, meisies ingesluit, diensplig doen. Daar is letterlik oral soldate wat met 'n masjiengeweer oor die skouer rondloop, jong mense wat kamp langs die see van Galilea en sonder hemp staan en braai met die geweer oor die skouer, of in die supermark vrugte staan en deurkyk met die lastige geweer aan die sy, of by 'n busstop wag met 'n toksak en haar geweer. Soos mens deur die Golan gebergtes of die Judea-woestyn ry, sien jy gereeld pantservoertuie en elke nou en dan vlieg daar 'n vegvliegtuig oor jou kop. Oorlog is hier deel van die alledaagse lewe.

Daar is baie te sê oor die politieke situasie in die midde ooste, ons opinie: Israel sal altyd daar wees en daar sal vrede kom, maar nie deur mensehande nie.
Genesis 16:7-12
7 The angel of the LORD found Hagar near a spring in the desert; it was the spring that is beside the road to Shur. 8 And he said, "Hagar, servant of Sarai, where have you come from, and where are you going?" "I'm running away from my mistress Sarai," she answered.
9 Then the angel of the LORD told her, "Go back to your mistress and submit to her." 10 The angel added, "I will so increase your descendants that they will be too numerous to count."

11 The angel of the LORD also said to her: "You are now with child and you will have a son. You shall name him Ishmael, for the LORD has heard of your misery. 12 He will be a wild donkey of a man; his hand will be against everyone and everyone's hand against him, and he will live in hostility toward all his brothers."

Petra

Ons het vir twee dae Jordanië toe gegaan om een van die nuwe wonders van die wêreld, Petra, te besoek. Petra beteken, "skeur in die rots", en is bekend vir sy rots argitektuur.

Dit is 'n ongelooflike plek, jy kan nie die detail en die skaal van hul handewerk glo nie, en die kleure van die rots is ongelooflik. Foto's gee nie werklik die prag van Petra weer nie, maar ons het probeer.

Ons gaan nie veel meer se oor die geskiedenis van Petra nie, maar gaan lees hier vir meer inligting: http://en.wikipedia.org/wiki/Petra

Die poort wat lei na die stad:

En dan:

Die Tesourie (Tresaury), was oorsponklik 'n graf, die mees indrukwekkende van die plekke was grafte. Volgens die legende, het die faro sy skatte in die kruik bo-op die graf weggesteek, van daar die naam.

Die kleure van die rotse is iets besonders, maar kom nie heeltemal lewensgetrou op foto's uit nie.

Vir kilometers ver langs die droë rivierloop is huise, grafte, tempels ensomeer uit die sandsteen rotse gekap.

Na 'n lang en warm stap teen een van die berge uit kom jy af op die mooiste van al die strukture, die "Monastry"

Kyk mooi, Gert is op die foto.

Kuba

2009-01-17T07:03:00.000-08:00

Die land sonder Coca-Cola
The country without Coca-Cola

Van die 30 plus lande wat ons al besoek het, was Kuba die eerste waar die alombekende Coca-Cola handelsmerk nie te siene was nie en die swart lafenis nie vrylik vloei nie.
(Nota: Kuba, Noord-Korea en Sudan is die enigste lande ter wêreld waar Coke nie vrylik beskikbaar is nie).

Out of the 30 plus countries that we have traveled to, Cuba was the first where the well-known Coca-Cola trademark were not to be found. There are only three countries in the world where Coke isn't freely available: Cuba, Sudan and North Korea.

Om Kuba in konteks te plaas moet ons begin met 'n kort oorsig van die eiland se geskiedenis. (As jy die 'n mis wil gee, ignoreer die groen deel hieronder.)

To put Cuba in context you have to look at their history. Unfortunately English friends we did not translate our overview below, but if you are interested visit Wikipedia - http://en.wikipedia.org/wiki/Cuba

Kuba is ontdek vir die Weste in die 15e eeu deur Christopher Columbus. Tot en met die draai van die 19e eeu was die eiland 'n Spaanse kolonie, kosbaar vir sy tabak en suiker produksie.
Gedurende die 19e eeu moes die koloniale magte verskeie opstande en rebellies onderdruk. In 1895 het die 2e Vryheidsoorlog uitgebreek, nie die Spanjaarde nog die Nasionaliste kom die oorhand kry nie. Die VSA, wat nou verskeie besigheidsbelange op die eiland gehad het, het ingegryp en die Nasionaliste gehelp om die koloniale magte te verslaan.

Nou onafhanklik van Spanje was Kuba onder Amerikaanse bestuur. In 1902 het die Republiek van Kuba tot stand gekom , maar die eiland was steeds 'n protektoraat van Amerika wat onbeperk in die Kubane se slaai kon krap. Twee derdes van die eiland se suikerproduksie was na Amerika uitgevoer teen uitbuit pryse wat deur Washington vasgestek was. Die welvaartsgaping tussen die werkersklas en die hoër- en middel inkomste het al hoe weier gerek onder 'n regering wat die VSA se belang eerste op die hart gedra het. Soos suikerpryse gefluktureer het, het die regering hande gewissel tussen korrupte leiers met Amerika wat probeer om nie ooglopend in te meng nie.

In die 1940's het Batista in die prentjie gekom. Na 'n staatsgreep in 1952 het hy homself as diktator gevestig. Batista het 'n skrikbewind gevoer tot en met 1959 toe Fidel Castro en sy guerilla magte na 'n 3 jaar lange veldtog die regime omver gewerp het. Onder sy guerillas was die ikoon Ernesto (Che) Guevara (ons sal later meer oor hom sê).

Castro het onmiddelik Sosialisme ingestel en later Kommunisme. Baie van die welgesteldes en intelegentia het in reaksie op die ekonomiese hervorming na Amerika gevlug en van daar af die revolusie aangeveg. Terug in Kuba is ongeletterheid uitgeroei en 'n wêreldklas mediese stelsel tot beskikking van alle Kubane op die been gebring. Alle privaat belange is genasionaliseer en met behulp van die USSR (wat al te bly was om 'n maatjie binne "tref afstand" van Amerika te maak) het Kuba gefloreer. Die ekonomie was egter afhanklik van handel met die USSR en met die val van laasgenoemde in die 1990's was die eiland in 'n ekonomiese krisis gedompel. Alle brue na Amerika was verbrand en ook die na baie ander lande. Dinge het skielik agteruitgegaan.

Vandag is Kuba 'n afgeleefde land wat kop bo water hou danksy die reddingsboei wat toerisme uitgooi. Dit is 'n land vasgevang in hul revolusionere sukses van vyf dekades gelede en wat wag om aan te beweeg.

Deventers in Kuba

Ons het twee weke lank deur Kuba getoer. Die eiland is die grootste van die Karibiese eilande en byna so groot soos Engeland en ons het min of meer die hele westelike helfde gedek. Ons wou graag die eiland besoek voor Fidel Castro se dood, aangesien almal verwag dat dinge vinnig sal verander daarna.

We traveled to Cuba for tw0 weeks. The island is the biggest of the Caribbean islands and almost as big as England. We wanted to go to Cuba before Fidel Castro dies as we expect things will change quickly and significantly after his death.

Daar is twee ekonomiëe in Kuba, die Peso ekonomie ($1 = 24 Pesos) en die Convertible Peso
($1 = 1 Cuc) ekonomie. Mens kry egter slegs 0.8 Cuc vir $1, 'n ekstra "premie" vir die Amerikaners, of eerder vir die Kubane wat na Amerika toe gevlug het en $'s vir familie stuur, die VSA verbied tans hulle burgers om Kuba te besoek. Ons het gelukkig £'e gevat waarop mens sleg gewone kommissie betaal. Jy moet wel al jou sakgeld saamneem, want daar is geen OTM's nie en waar jy jou kredietkaart kan gebruik betaal jy 10%+ kommissie.

Die Cuc ekomonie is ingestel vir ons, die toeriste. Alles in die toerisme realm word betaal in Cuc, maar ook enige ingevoerde produkte. Die Peso ekonomie is vir die Kubane, hulle word betaal in Pesos ('n skoonmaker word sowat 400 Pesos betaal per maand, 'n dokter 600-800) en daarmee kan hulle basiese noodsaaklikhede koop, basiese kos vervoer ens, maar soos ek genoem het enige ingevoerde produkte, wat toiletware en klere insluit moet in Cuc betaal word. Dus het alle Kubane Cuc nodig, die enigste manier hoe hulle dit kan bekom is deur familie in Amerika wat geld terugstuur of om footjies van toeriste te verdien.

Peso kos word meestal by straatstalletjies, op markte en by sommige winkels verkoop, maar die winkels het dikwels net een of twee produkte, eiers, rys ens. Maar die sogenaamde Dollar winkels waar ingevoerde produkte verkoop word is ook maar leeg, 'n Kubaan sal 'n hartaanval kry in Teso's of Pick & Pay. En die Dollar winkels is duur, 'n yskas kos byvoorbeeld $800, ek onthou nog ek het my eerste yskas vir net oor 'n R1000 gekoop. Vir toeriste (met hulle Cucs) is daar 'n groter verskeidenheid kos beskikbaar, wel ten minste op die spyskaart, maar meestal is ten minste 2 of 3 van die opsies nie beskikbaar nie. Op straat kan mense vir Pesos basiese Pizzas of hambroodjies eet saam met die Kubane. So moenie Kuba toe kom vir hulle "cuisine"nie, jy mag dalk teleurgesteld word.

There are 2 economies in Cuba, a peso ($1=24 Pesos) economy for the locals and the Convertible Peso economy ($1=1Cuc) for tourists. Locals earn and buy food in Pesos, but any imported products including toiletries have to be paid in Cuc. Therefore all locals need to get hold of some Cuc, which is difficult for Cubans that do not work in the tourist industry where they can earn tips. All tourist activities are paid in Cuc. Talking about food, menu options are limited and often your first and second choice will not be available, so don't come to Cuba for their cuisine.

Hambroodjie "kiosk" /Ham sandwich shop

'n 8p Vark hamburger /8p Pork Hamburger

1/2 Dosyn broodjies vir ontbyt / 1/2 a Dozen buns for breakfast

Hoenderaandete / Chicken Dinner

Die regering het vanaf 2 jaar gelede mense begin toelaat om kamers in hulle huise aan toeriste te verhuur, amper soos 'n gastehuis, hierdie huis staan bekend as Casa Particulars. Casas word streng gereguleer en moet 130 Cuc belasting betaal per kamer per maand, teen $25 per nag beteken dit dat jy eers wins maak na die sowat 60ste persoon wat by jou bly. Ons het in hierdie Casas tuisgegaan in al die dorpe wat ons besoek het. Die kamers is altyd baie netjies en die mense vriendelik. Pryse is oral dieselfde en om eerlik te wees was die vakansie baie duurder as wat ons verwag het, dit was ook die algemene gevoel onder die ander toeriste wat ons ontmoet het. Snaaks genoeg is dit duurder om onafhanklik te "backpack" as om 'n pakket, wat alles insluit, te neem. Maar met 'n pakket bly jy in 'n oord en is Kuba maar net nog 'n eiland, nie wat ons ingedagte gehad het nie.

The government allows locals to rent out rooms in their houses. They get heavily taxed to have these rooms even if they do not have occupants, but at least they have an opportunity to earn some Cuc. We mostly stayed in these Casa Particulars, as they are called.

Kubane is gek oor roomys. Selfs in die swaar tye was daar glo roomys beskikbaar. Mense staan ure in rye buite Copellia, die staat se roomyskafee, om roomys te koop. Slegs die geur van die dag (vanilla, sjokelade of aarbei) is beskikbaar. Jy kan enige aantal tussen 1 en 7 bolletjies bestel teen 0.60 Pesos per bolletjie (sowat 2p). Die Kubane neem die 7 bolletjie opsie, eet en of 2 daar en gooi die res in 'n plastieksak om huis toe te neem. Ons het self net onder 'n uur in die ry gestaan om in te kom in Pina de Rio se Copellia tak, die mense het ons aangestaar toe ons net 2 bolletjie roomys elk bestel.

Cubans are crazy about ice cream. They will queue for hours outside the government’s ice cream parlour, Coppelia, to buy whatever flavour they sell in that hour. They will order the maximum allowed seven scoops, eat two and take the rest home in plastic bags.

Gert met ons roomyse / Gert with our Ice creams

Die ander ding waarvoor Kubane groot kapasiteit het is rum, hulle drink dit skoon soos water en dit lyk of dit hulle niks maak nie. Geen Kubaan drink Mojito's nie, dit is 'n vir toeriste uitgedink soos meeste ander "cocktails".

Cubans can also drink copious amounts of rum, seemingly unaffected. No Cuban will drink a Mojito, they are for tourists.

Mens sien geen advertensies op straat nie, daar is wel groot advertensie borde soos ons dit ken, maar eerder as om Colgate of Coca-Cola te adverteer is die gevul met propagande slagspreuke en foto's van die revolusie helde. Hulle skroom ook nie om hulle gevoel teenoor die VSA uit te beeld nie.

There are no advertisements in Cuba, the bill boards are there but they are used for propaganda and praising the revolutionary heroes.

Che se gesig is oral, Fidel s'n minder maar op sy beurt word hy op elke tweede muur aangehaal. Hy het immers verskeie toesprake van tot 7 ure op sy dag gelewer wat 'n magdom wyshede opgelewer het om aan te haal. Ons gaan julle nie weer verveel met 'n mini biografie van Che nie, maar as jy nuuskierig is oor sy lewe gaan lees hier ->http://en.wikipedia.org/wiki/Che_guevara. Daar is een foto van Che wat besonders gewild is (kan op die webblad hierbo dit sien) wat oa gebruik is vir die staal afbeelding hieronder. Dit is ook die foto wat op soveel hemde, vlae, koffiebekers ens regoor die wereld verskyn en op enige denkbare plek in Kuba. Vele liberale denkers, onderdruktes, rebelle ens of tieners wat dink dit is "cool" identifiseer met hierdie beeld van Che. Die foto is geneem deur 'n fotograaf genaamd Korda, hy het homself so genoem want het hy geglo dit klink soos Kodak, tydens die begrafnis van die slagoffers van 'n Franse boot wat na bewering deur die CIA opgeblaas is. Korda het 'n kopie van die foto aan 'n Italiaanse fotograaf persent gegee. Che is kort hierna vermoor in Bolivia en die Italianer het besef hoe waardevol die foto is. Hy het miljoene afdrukke gemaak en dit oor die wereld verspei sonder om Korda se toestemming te kry of om hom te vergoed. Jare later toe Smirnoff die foto in 'n advertensie wou gebruik het Korda hulle hof toe geneem, want het hy gese: Che het nie eers gedrink nie. Hierdie foto het verseker 'n groot bydrae gemaak tot die ikoon wat Che vandag nog is.
Die CIA het nie net bote opgeblaas nie, maar ook 'n pes onder die varke laat uitbreek, swamme in die land gesmokkel wat onderskeidelik suiker- en tabakoeste verwoes het. Om nie eers te praat van al die aanslae wat hulle op Fidel Castro se lewe gemaak het nie. (Bron: Museo de Revolucion).

Che Guevara's face is everywhere to be seen. Hero that he was, you almost get tired of it.

Che oorkant Plaza de Revolucion /Che across the road from Plaza de Revolucion

'n Mosaic van Che in Mantanza

Jy gaan sukkel om 'n boek te kry wat nie oor Che of die Revolusie handel nie.

Soos enige Karibiese eiland het Kuba pragtige strande. Tydens die Batista regering was die laer inkomstegroepe verbied om op die strande te kom. Na die revolusie was die strande oop vir almal. Vandag word toegang tot baie strande beperk tot toeriste.

Like any Caribbean Island, Cuba as beautiful beaches.

Kubane mag amptelik nie met toeriste meng nie. In meeste dorpe sal die alomteenwoordige polisie 'n Kubaan vermaan wat 'n toeris "pla".

Buicks, Phantoms, Chevs, Stude Bakers en vele ander klassieke motors uit die 50's en 60's is oral in die strate te sien. Hierdie motors word op innoverende maniere aan die loop gehou aangesien die VSA se handelsblokkade die eiland van nuwer modelle weerhou. Daar is wel nuwe motors van Koreaanse en Europese vervaardigers, maar hierdie is meestal huur motors vir toeriste, want 'n Kubaan moet toestemming van die staat kry om 'n nuwe motor te koop. Na die val van die USSR, toe olie skaars was op die eiland, het die perdekar weer sy eerstydse faam herleef. Vandag nog word perdekarre baie gebruik.

Buicks, Phantoms, Chevs, Stude Bakers and many other old classics from the 50's and 60's fill the Cuban streets.

Net so baie van die ou motors wat jy in die strate sien ry, so baie staan langs die pad met iemand onder die enjinkap doenig.

For every two old cars you see driving in the street, you'll see one at the side of the road with somebody under the bonnet trying to revive the old machine.

Ondanks die ekonomiese omstandighede, gee rum en salsa lewe aan die strate. Karibiese ritmes en note (wat eintlik aan Afrika behoort en saam met die slawe oor die Atlantiese Oseaan geimmigreer het) peul oral by vensters en deure uit wat die eiland 'n ongelooflike atmosfeer gee.

Rum, salsa and Caribbean rhythms give life to the streets, despite the economic circumstances.

Die mense in Kuba is arm, maar die mense het almal kos en 'n baksteenhuis, alhoewel baie van die huise uitmekaar val. Hulle is beter af as die mense in Suid-Afrika se plakkerskampe, maar hulle het min en lewe baie eenvoudig. Die gemiddelde GDP per persoon in Kuba is hoër as die van Suid-Afrika, het ons na die tyd op Wikipedia uitgevind. As ons dan aan soveel meer gewoond is, hoe kan dit dan wees dat die gemiddeld in ons land laer is as in Kuba? Ons kon nie help om twee keer te dink oor kommunisme en die voordele wat dit tog inhou nie, maar dit is ook duidelik nie die ideale stelsel nie. Daar moet 'n goue middeweg wees, of soos van die meer linkse vriende wat ons daar gemaak het dit noem: "The third way".

The people in Cuba are poor, but they do have food to eat and a brick house to live in. That is more than what many people in South Africa have. The average GDP per person in Cuba is actually higher than that of South Africa, if we are then used to so much more than what we have seen in Cuba how can it be that the average person in our country have less? You can't help reconsidering communism and the advantages of the system, but it is obvious that it is not the ideal system, there must be a third way.

Ander waarneminge:

- Jy kan 24 uur 'n dag vars brood by die bakkery koop, nie sleg vir kommunisme nie.

- Die staat besit al die beeste op die eiland, 'n individu kan slegs varke en hoenders besit.

- Handgemaakte sigare word van begin tot einde deur net een persoon gemaak. Elke sigaar word individueel vir kwaliteit getoets en indien daar fout is word dit teruggestuur na dieselfde werker om dit oor te rol. Een werker rol gemiddeld so 150 sigare 'n dag, hang af van die grootte. (die buite blaar is iets besonders, dit is asof die blaar leeragtig is en jy kan dit frommel soos materiaal)

- Sigaarrollers luister nie radio terwyl hulle werk nie, daar word vir hulle voorgelees uit die koerant en boeke (ongetwyfeld soms 'n Fidel toespraak).

- Cohiba en Robaina is die beste sigare wat in Kuba gemaak word. Eersgenoemde is aanvanklik spesiaal vir Fidel Castro en was tot onlangs nie op die mark beskikbaar nie.

- Een van die provinsies van Kuba, Granma, is vernoem na die boot waarmee Castro en sy Guerillas in Kuba aangeland het. Die boot kan gesien word by die Museo de Revolucion saam met lepels ens wat deur die Guerillas tydens hulle veldtog gebruik is.

- Kubane het nie toegang tot die internet nie. As jy die internet wil gebruik moet jy jou paspoort wys sodat hulle kan bevestig dat jy nie 'n Kubaan is nie.

Tabak tot sigare / Tabacco to sigars

Ander Kuba tonele / Other Cuban Scenes

Kubane is gek oor bofbal.

Egipte

2008-12-29T10:54:00.000-08:00
Die dat ons beide nou permanente rolle beklee en 'n nuwe beperkende faktor, verlof, in ons lewe het, het ons lanklaas die rugsak opgeneem en die wereld ingevaar.
Egipte was aanvanklik nie op ons reis agenda vir 2008 nie, maar toe die Home Office ons werkspermitte verleng binne 'n rekord 3.5 weke het ons besluit om die Kersfeeslangnaweek te verleng en die week vir Jaco en Lezanne in Egipte te gaan kuier.

Ons wou graag weer onder die water kom en het besluit om eers Sharm El-Sheik toe te gevlieg vir paar dae se duik voor ons ons weg Kairo toe gevind het om Kersfees by die WoeSteyns deur te bring. Nog 'n bonus was dat Ruan ook by hulle gekuier het.

Die duik in die Rooisee was baie mooi. Dit was lekker om weer in die water te wees. Sharm El-Sheik self het ons glad nie beindruk nie. Die dorp het geen karakter nie, dit is een hotel op die ander met McDonalds, Starbucks en wat ookal "toeriste" nie sonder kan lewe nie. Ons het na ons 2 dae se duik Dahab toe gegaan wat so uur en 'n half noord van Sharm gelee is. Dahab is baie meer ons tipe plek.

Van Dahab af het ons St Catherine klooster toe gegaan vanwaar ons Berg Sinai geklim het. Ons het 2 uur die oggend saam met honderde ander mense op voet en ander op kamele die berg uit gestap. Ons was so net na 4uur bo en moes toe wag vir die sonsopkoms, dit was ongelooflik koud. Daar het 'n ysige, ysige wind gewaai. Ons het daar ten duurste twee komberse en 'n matrassie gehuur en maar teen mekaar opgekrul om te probeer warm bly. Ons foto's is nie wonderlik nie want ons het te veel gebewe om die kamera mooi stil te hou. Dit was 'n ongelooflike gesig om die son oor die Sinai berge te sien opkom. Ek het altyd in my kop gehad dat die Israeliete sand duine op en af is oppad na die beloofde land, maar hierdie woestyn is nie sandduine nie, dit is klipperige berg op berg waaroor hulle moes trek. Geen wonder hulle het mismoedig geword en so in Moses se ore gekerm nie. Ondanks die pragtige sonsopkoms, is die koue die eerste herinnering wat by my opkom as ek aan ons uitstappie dink, dus as jy graag die berg Sinai wil uitklim, doen dit in die somer of deur die dag, mens raak hartseer koud op daardie berg.

Die volgende oggend na ons die berg af is het ons die langpad Kairo toe aangedurf. Daar het Jaco en sy drywer Nabeel ons ontvang. Ons het kersdag by hulle villa gekuier en die laaste twee dae van ons kuier het die WoeSteyns vir ons en Ruan die piramides en ander dinge in en om Kairo gaan wys.

Die Giza piramides

Die "Bend" Piramide
Die "Step" Piramide
Binne die Piramides
Straattoneel in Kairo
Shisha Pyppe
Kammie
Julle hoef nie lank te wag om weer van ons te hoor nie. Ons vertrek oujaarsdag Kuba toe vir 2 weke in die laaste ware kommunistiese land waar sigare, mojitos en die son vir ons wag.